Tragiczne echa Powstania Warszawskiego w Bielawie

Powstanie Warszawskie do dzisiaj budzi wiele kontrowersji, desperacka decyzja o rozpoczęciu Powstania była nieodpowiedzialna i przyczyniła się do wielkiej tragedii narodu polskiego, społeczeństwa nie tylko Warszawiaków, klęska militarna i ogromne straty w ludziach. Powstanie Warszawskie, trwające od 1 sierpnia 1944 r. do 3 października 1944 r., było wystąpieniem zbrojnym wymierzonym przeciwko okupującym Warszawę  wojskom niemieckim. Powstanie było zorganizowane przez Armię Krajową. W trakcie dwumiesięcznych walk straty wojsk polskich wyniosły ok. 16 tys. zabitych i zaginionych, 20 tys. rannych i 15 tys. wziętych do niewoli. Zginęło od 150 tys. do 200 tys. cywilnych mieszkańców stolicy. Po upadku Powstania wielu mieszkańców Warszawy została wzięta do niewoli i wywieziona do niemieckich obozów koncentracyjnych. Powstanie Warszawskie uznawane jest za jedno z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski, a ze względu na skutki Powstania, w szczególności olbrzymie straty ludzkie i materialne za jedno z najtragiczniejszych zrywów Polaków. Powstanie Warszawskie, trwające od 1 sierpnia 1944 r. do 3 października 1944 r., było wystąpieniem zbrojnym wymierzonym przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim. Powstanie było zorganizowane przez Armię Krajową. W trakcie dwumiesięcznych walk straty wojsk polskich wyniosły ok. 16 tys. zabitych i zaginionych, 20 tys. rannych i 15 tys. wziętych do niewoli. Zginęło od 150 tys. do 200 tys. cywilnych mieszkańców stolicy. Po upadku Powstania wielu mieszkańców Warszawy została wzięta do niewoli i wywieziona do niemieckich obozów koncentracyjnych. Powstanie Warszawskie uznawane jest za jedno z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski, a ze względu na skutki Powstania, w szczególności olbrzymie straty ludzkie i materialne za jedno z najtragiczniejszych zrywów Polaków. Jedną z takich cywilnych osób biorących udział w Powstaniu Warszawskim była Daniela Kruszyńska – po wojnie mieszkanka Bielawy. (fragment wywiadu wideo)

Czytaj dalej


Tomasz Bohdanowicz – by moja ukochana Bielawa była znana w kraju i na świecie

Tomasz Bohdanowicz ur. 18 grudnia 1949 r. w Bielawie, rzeźbiarz. (fragment wywiadu wideo), rzeźbiarz, wędkarz, gawędziarz, turysta i wielki miłośnik przyrody. Propagator przyrody Gór Sowich. W lutym 2006 r. otrzymał wyróżnienie prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej w konkursie „Turystyczna Pamiątka z Regionu”. Jak powiedział Tomasz Bohdanowicz „Zrobię wszystko aby moja ukochana Bielawa była znana w kraju i na świecie, a sowa symbol Gór Sowich była jej wizytówką”.

Czytaj dalej


Pamiętamy – Tadeusz Szermer

Tadeusz Szermer – ur. 29 maja 1923 r. w Grodzisku Wielkopolskim, zm. 9 lutego 2013 r. w Bielawie. Z harcerstwem zetknął się w 1933 r. i działał do 1948 r. Początkowo w rodzinnym Grodzisku Wielkopolskim, od 1938 r. w Mielcu, następnie w Bielawie, do której przyjechał w 1946 r. Był tutaj m.in. organizatorem drużyny harcerskiej oraz hufca w Dzierżoniowie. Po rezygnacji z działalności w harcerstwie, stał się głównym organizatorem sportowej sekcji lekkoatletycznej K.S. Bielawianka.

Czytaj dalej


Z ostatniego wywiadu – Józef Drożdżyński

Józef Drożdżyński – ur. 18 IV 1928 r. w Wolnicy w powiecie sieradzkim, w województwie łódzkim, zm. 2 VII 2020 r. w Bielawie. W 1947 r. przyjechał do Bielawy. Józef Drożdżyński podczas wywiadu z redakcją rocznika miejskiego „Bibliotheca Bielaviana” latem 2013 r. powiedział pełne pasji słowa: „siatkówka to moja słabość”. Te słowa znalazły się w filmie.  (fragment wywiadu wideo)

Czytaj dalej


Ernst Haase

Ernst Haase ur. 17 V 1930 r. w Piławie (Beilau) w powiecie wrocławskim. Wraz z rodzicami zamieszkał w Książnicy (Pfaffendorf) powiat dzierżoniowski. W 1944 r. mając 14 lat nie chciał wstąpić do organizacji Hitler-Jugend (HJ), która wówczas przekształcona została w rezerwę armii niemieckiej, a młodzi chłopcy wysyłani byli na front. Ernst Haase za odmowę wstąpienia do HJ został wysłany do wychowawczego obozu pracy dla reedukacji w Rogoźnicy Arbeitserziehungslager Konzentrationslager Gross-Rosen. (fragment wywiadu wideo w oryginale)

Czytaj dalej